حالا باید یک چیزی بنویسم از تمام چیزهایی که دارد توی سرم می چرخد ...می چرخد ...می چرخد ...از تمام بیم ها از تمام امید ها ...از تمام این خوابی که دارم تویش راه می روم از تمام این جاده ی مه گرفته که دارد به سوی خودش می خواندم الان وقتی است که باید بنویسم ...این تمام چیزی است که الان در این لحظه بهش نیاز دارم و خودش را دریغ می کند از من ...باید بنویسم اما نمی توانم ...یادم نیست قبلا چطور می توانستم ...یادم نیست فقط می دانم که باید زودتر بگذرد این روزها ...